น้ำตาเธอ เอ่อมา เวลาทุกข์
แต่มันชุก ท่วมท้น ล้นใจฉัน
ใครโอดโอย โวยวาย ก็ช่างมัน
สำหรับฉัน เธอโวยลั่น ฉันยังแคร์
แต่ไม่เคย คิดเลย ลืมกันง่าย
ดังคล้ายคล้าย ใจเธอ ไม่แยแส
รักเท่าไหร่ ใจไม่พ้น โดนรังแก
จะมีดี ก็เพียงแค่ คนข้างกาย
ฉันไม่เคย ใจพัง นี่ครั้งแรก
ใจจึงแหลก แตกลง ไปทุกสาย
อุตส่าห์ให้ ความรัก ชักเสียดาย
เพราะลืมง่าย ประหนึ่งคล้าย ตายจากกัน
เราอาจพบ กันใหม่ หรือไม่พบ
ขอให้มัน จบลง ตรงที่ฉัน
รักของเธอ จะต้องหมอง ทำไมกัน
คนปราชัย คือฉัน ไม่ใช่เธอ