หน้าส่วนตัว
ฝนเอยเป็นสายหลั่ง รินไหลพรั่งพรูสู่ผืน
แมกไม้น้อยใหญ่ยืน รอชอุ่มชุ่มแดนดิน
เย็นฉ่ำร่ำก้านใบ พราวหยดใสไหลหยาดริน
ชโลมลำโคนสิ้น แทรกซึมดินให้รากซับ
ชำระชะละล้าง กิ่งสล้างเชิดชูใบ
ผายแผ่กิ่งก้านใหญ่ ทอดกายกิ่งไหวแรงลม
มลพิษผิผายร้อน เพลาลงผ่อนให้เหมาะสม
โพ้นฟ้าพิรุณพรม ธรรมชาติช่วยได้สมดุล
มวลไม้ได้คลายแล้ว ยินเหมือนแว่วมาแต่ไกล
ไม่รู้ว่าป่าไหน คลุ้งคละไหม้ไฟลุกโชน
สบเห็นเป็นป่าปูน เมืองแมนศูนย์ควันพล่านโพลน
ไหม้มอดใช่ขอนโขน หากแต่เป็นควันความคน
ป่านี้มีมนุษย์ หลายหลากจุดสุดแตกต่าง
แ
1370
3
0
