ศรีสมภพ
ฟ้าเริ่มสาง..ลางลางจะย่างเช้า
กลิ่นคลุ้งเคล้าข้าวจี่ คลี่บ้านป่า
เปิดหน้าต่างกว้างกว้างถ่างสองตา
เห็นลีลาฟ้าสีทอง ฉลองอรุณ
นับหลายวัน ผันผ่านกลับบ้านเกิด
หนีเตลิด ตลุยน้ำข้ามความวุ่น
เมืองสวรรค์อันตรธานบ้านเคยอุ่น
ต้องหัวหมุนลุ้นแต่น้ำพร่ำทั้งวัน
อัตคัดขัดสนต่างทนทุกข์
น้ำเริ่มเข้าเคล้าคลุกทุกหย่อมย่าน
มันแทรกซึมชอนไชไม่เกรงกัน
ตึกรามร้านบ้านรวยจนเข้ายลเยือน
ข้าวจะกล้ำน้ำจะกลืนสุดฝืนกล้า
ต้องลุยหาทำยายากขยักเขยื้อน
มนุษย์บก..ต้องผกผันรอวันเคลื่อน
ปรับตัวเลื่อนเคลื่อนสู่จุด..มนุษย์น้ำ
ทุกขณะ เร่งระดับขยับขึ้น
ต่างแตกตื่นโกลาหลเสียงบ่นพร่ำ
เหม็นกลิ่นเน่าเข้าจมูกเริ่มรุก