ภากร
เจ็บ...ที่ผ่านคงไว้เป็นบทเรียน
เหมือนกงเกวียนกรรมเก่าเคยทำไว้
หมุนย้อนกลับขมขื่นในหทัย
น้ำตาไหลอาบแก้มเพียงลำพัง
จน...ผ่านมาวันนี้บาดแผลเก่า
เริ่มบรรเทาทิ้งไว้เพียงความหลัง
จุดมุ่งหมายวิมานมิเคยพัง
ตั้งความหวังพลาดพลั้งไม่ถึงตาย
จำ...ให้มั่นเสียงหัวใจยังก้องอยู่
อย่าหดหู่หากพบเรื่องเลวร้าย
ก้าวข้ามผ่านไปได้ทรุดเพียงกาย
อย่าแพ้พ่ายใจตัวเองจะวกวน
ฝัง...ลงไปให้ลึกความรันทด
จงปล่อยปลดพันธนาการให้ผ่านพ้น
จิตว่างเปล่าปล่อยนิ่งห้วงอารมณ์
ลุกยามล้มหาคนที่เข้าใจ
ใจ...ดวงนี้ต้องมีใครเห็นค่า
อาจยังไม่ถึงเวลาอดทนไว้
ยามไม่มีไร้ซึ่งกำลังใจ
คงต้องไปเข้าวัดดูสักที...