ลึกเข้าไปในระหว่างความห่างเหิน
เชื่อเหลือเกินว่าเราต่างเศร้าหมอง
รอยอารมณ์อ่อนแอเหมือนแผลพอง
คงกลัดหนองกัดเนื้ออยู่เรื้อรัง
ขณะแผลแผ่พิษความคิดถึง
เราดื้อดึงพยายามลืมความหลัง
ปั้นสีหน้าว่าหยิ่งอย่างจริงจัง
แต่ใจยังแอบสะอื้น...อยากคืนดี