เหนื่อยเหลือเกิน อยากพัก ลงสักหน่อยทิ้งปลดปล่อย จิตท่อง เที่ยวล่องหนปลีกตัวจาก ภวังค์ หยุดกังวลคลายทุกข์ทน ปวดร้าว ทุกคราวคืน...ปิดเปลือกตา สนิท มิคิดหม่นทบทวนตน เห็นค่า อย่าสะอื้นพักผ่อนกาย อ่อนเพลีย เสียอย่าตื่นเลิกรื้อฟื้น เรื่องราว ปวดร้าวใด... อยากปิดตา ฝังร่าง อยู่อย่างนั้นเลือนคืนวัน รันทด มิสดใสขอหลบหลีก มิกล้า พบหน้าใครจะหลับไหล พักกาย ลงชั่วกาล...ปล.๑ ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า ปล.๒ คงมีเพียงลมหายใจรวยริน ปล.๓ ไม่มีเคยใคร มีรักแท้จริงใจ จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า....ปล.๔ ใจฉุ่มเย็น สดใส เมื่อได้รับการบอกบุญกฐินจิตก็ผ่องแผ้วขึ้นมา
3234
15
5
หน้าส่วนตัว
