สิทธิ์รัก
เขียนถึงคนพบกันในวันนี้
คงไม่มีวาสนามาอีกหน
พบเพื่อพรากจากเพื่อช้ำจำต้องทน
ดั่งเม็ดฝนหล่นดินแล้วสิ้นไป
เปรียบสายลมโลมลูบจูบเรือนร่าง
แล้วพัดห่างเพียงนึกรู้สึกได้
แอบสับสนหม่นหมองเรื่องของใจ
เคยอ่อนไหวก็เป็นเช่นผ่านมา
รอยยิ้มตอบมอบฝากมากพอแล้ว
ใจโพยแผ่วทราบซึ้งถึงคุณค่า
หลงพิงพักรักง่ายเพียงสายตา
ยังดีกว่าไร้สิทธิ์คิดรักเธอ ฯ
แม้ได้รักเธอแค่สายตา ยังดีกว่าไม่มีโอกาสที่จะรักเธอ