ภีม
อยู่อย่างนั้นเหมือนดังครั้งเก่าก่อน
จะทุกข์ร้อนอย่างไรไม่แปรผัน
บางทรงจำอาจเลือนลับกับคืนวัน
แต่ตัวฉันยังเป็นเช่นทุกวัน
ไม่คิดโกรธโทษเธอที่เผลอไผล
มาเปลี่ยนไปห่างหายคลายจากฉัน
รู้ตัวดีไม่ตามติดคิดผูกพัน
ให้เลิกแล้วต่อกันสัมพันธ์ใจ
อยู่อย่างนั้นเหมือนครั้งยังมีเธอ
ฉันยังคงละเมอเพ้อหวั่นไหว
หากเป็นคนชาด้านกร้านหัวใจ
ก็คงไร้ฉันคนนี้ที่ระทม
อยู่อย่างนั้นได้อย่างไรหากใครถาม
อยู่กับความเงียบเหงาเศร้าขื่นขม
อดีตกาลวานวันอันโศกตรม
ปล่อยตัวจมลงปรักซากรักพัง
ตอบออกไปใจฉันมั่นคงรัก
แม้ประจักษ์ดวงจิตต้องผิดหวัง
อยู่อย่างนั้นกับรักที่หักพัง
ชีวิตสิ้นดินกลบฝังยังรักเธอ ฯ
1906
0
0
หน้าส่วนตัว
