กอกก และ ม.ปณิธาน
****หยาดน้ำฟ้า ละอองฝน****
กอกก - ***ท้อ ***
ภวังค์จิตคิดท้อต่อโลกกว้าง
ใจเคว้งคว้างอ้างว้างหว่างวิถี
ไร้คนคอยเคียงข้างทางชีวี
มีเพียงที่ฝันไปแต่ในเงา
แสนดายเดียวเปลี่ยวใจได้เพียงคิด
ให้ตรมจิตหมองหม่นทนเงียบเหงา
ในโลกนี้มีใครเฉกเช่นเรา
ชีวิตเศร้าเหงาเงียบเยียบเย็นใจ
เมื่อฝนพรำฉ่ำฟ้าพาลมหวน
พัดแปรปรวนป่วนมาฟ้าหวั่นไหว
สายฟ้าแลบคำรนร้องคะนองไกล
เสียงโหยไห้ระบายทุกข์สะอื้นพลัน
หยาดน้ำฟ้าปรายฟองละอองฝน
อัสสุชลหลั่งรินสิ้นข่มกลั้น
อิงเสียงฝนพรางคำพร่ำรำพัน
ดังต้องทัณฑ์รันทดท้อทรมา
ใจหญิงหนึ่งจึงโศกวิโยคนัก
ระทมรักพรากไกลให้ห่วงหา
เหมือนอยู่สุดข