นายธนา
ดูท้องฟ้าสีครามเมื่อยามบ่าย
เมฆสยายกระจายก้อนอ้อนลมไหว
สร้างรูปร่างพรางตาประดาไป
งามสดใสสะอาดปราศมลทิน
ปุยนุ่นน้อยลอยล่องท่องท้องฟ้า
ตามลมพาถลาไปไกลเกินถิ่น
เมื่อหมดแรงก็แกล้งหล่นบนพื้นดิน
พอลมรินกลับบินร่อนต้อนขึ้นมา
ขอฝากใจล่องลอยไปกับปุยนุ่น
ที่เบาบางขาวละมุนหมุนกลางฟ้า
อยากฝากใจให้ท่องไปในนภา
ฝากลมจ๋าช่วยพาไปไกลผู้คน
สายลมเอ๋ยจงหอบให้ไกลที่สุด
ไกลมนุษย์ไกลบ้านเมืองเรื่องสับสน
ปุยนุ่นน้อยจงลอยไปไร้กังวล
เพื่อหลุดพ้นจากปัญหาที่ราวี
ใจเอ๋ยใจจงลอยไปกับปุยนุ่น
ขอลมหมุนพาไกลหอบใจหนี
จากเรื่องราวมากมายหน่ายเติมที
อยากหลีกลี้หนีไกลไปสักครา
ด้วยเหนื่อยล้าว้าเหว่อยากเต