คนขี้เมา ยามแดดร่มลมแผ่วล้างแก้วคว่ำ ถึงย่ำค่ำร่ำเมรัยสุขใจหนอ ขอกับแก้มน้ำเมาเท่านั้นพอ ล้อมกอดคอครวญครางข้างแสงจันทร์ อันดื่มน้ำอำพันให้ฝันหวาน ยิ่งฟุ้งซ่านครุ่นคิดจิตสุขสันต์ สายตาพร่าพูดพร่ำร่ำรำพัน ล้วนเพื่อนกันเกลือกกลิ้งบ้างอิงเอียง นั่งล้อมวงบรรเลงเพลงสวรรค์ ยิ่งเมามันมึนงงกันหลงเสียง เอากีตาร์ช้อนชามาเรียบเรียง เป็นสำเนียงขี้เมาแต่เร้าใจ... ผลิใบสู่วัยกล้า ๑๒/๑๒/๒๕๔๗ ๑๐:๕๔:๔๓ น.
2501
19
0
หน้าส่วนตัว
