ซอมพลอแผ่ชูกิ่งก้านขึ้นอิงฟ้า
ใบระย้าลู่ลมพริ้วปลิวไสว
ชูพุ่มช่อแพนดอกฉ่ำงามวิไล
ดุจเปลวไฟเปล่งแสงจ้าท้าตะวัน
เหลืองบานเย็นแย้มระยับประดับแสด
เย้ยเปลวแดดที่ลามไล้ดังไฟฝัน
ดูลุ่มลึกร้อนเร่งไล้ใส่ตะวัน
จุดไฟฝันของคนจรให้ผ่อนกาย
หยิบขลุ่ยพลอมาริมปากฝากเสียงสั่ง
จากคนชังผู้แรมร้างหายไกลหาย
โปรดเมตตาช่วยข้าด้วยองค์พระพาย
ยามผ่านกายนางที่รักโปรดซักความ
ความรักตามพรหมลิขิตผิดตรงไหน
รู้แก่ใจไม่คู่ควรจึงนึกขาม
ชาตินี้บุญน้อยยิ่งนักละพยายาม
เลิกติดตามขอรักนางเพียงข้างเดียว