เรไร
เธอเหนื่อยยากมากไหมใช้ชีวิต
ในดวงจิตเคว้งคว้างบ้างหรือเปล่า
หรือท้อแท้สิ้นหวังนั่งซึมเซา
จะเงียบเหงาหัวใจ หรือไม่เลย
กับชีวิตดิ้นรนคนเมืองใหญ่
แม้นดวงใจเหว่ว้าต้องชาเฉย
สร้างเปลือกปิดตัวตนจนคุ้นเคย
มิเปิดเผยด้วยกลัวเห็นตัวตน
ฉันเฝ้ามองอย่างหดหู่อยู่ห่างห่าง
แลเห็นความอ้างว้างไร้เหตุผล
กลางสว่างวาววับกลับมืดมน
ความสับสนเสมือนเงาเฝ้าติดตาม
มาฟังสิท่วงทำนองเพลงของฉัน
พาผ่านวันทุกข์ยากฝ่าขวากหนาม
มาฟังสิ.. ฉันจะเอ่ยเผยนิยาม
สิ่งงดงามกลางเหงาและเปล่าดาย
มาโอบกอดความเหงาอย่างเปล่าเปลี่ยว
เพียงผู้เดียวในฝันคืนจันทร์ฉาย
เผื่อว่าความขมขื่นจะคืนคลาย
ฉันจะร่ายเพลงเฝ้าพะเน้าพะ