อัศวายุ
เรียงลำนำร้อยรำพึงถึงยุพเรศ
อยากสบเนตรอยากจูงหัตถ์ขนิษฐา
เชิญอนงค์ลงชมสวนมวลมาลา
ยลผกา ขาวชบา สารภี
อ้ายจะเด็ดมะลิหอม พะยอมหวน
ทัดลำดวน ชวนชม แซมเกศี
แทนมงกุฏแห่งพนาเคียงค่ามณี
แด่.....นรีมิ่งเทวีบุษบัน
โอ้ พลับพลึง เจ้างามซึ้งตรึงใจนัก
รูปวงพักตร์คล้ายดั่งสาวชาวสวรรค์
ฉวีนวลล้วนผ่องผุดดุจแสงจันทร์
คิ้ว ขนง โอษฐ์ กรรณ นั้น เหมาะงาม
นิรมลคนดีของพี่เอ๋ย
แม่ทรามเชยงามเย้ยพิภพสาม
ใช่เพียงลักษณ์ เพียงองค์ ทรงวิราม
หากน้องงามด้วยหทัยให้ผองชน
สมแล้วเป็นนางเทวีศรีบุปผา
สมแล้วเป็นพิชญาผู้ฝึกฝน
มอบความรู้คู่ความงามท่ามกมล
แก่อนุชนชาววนาบ้านป่าดอย
พลับพลึงเป็นดอกไม้สีขาว
931
1
0
หน้าส่วนตัว
