ผู้หญิงสีม่วง
ความรู้สึกของหัวใจที่ไหวอ่อน..
เคยห่วงหาเคยอาทร..ทุกเช้าค่ำ
เคยคิด..เคยคำนึงถึงการกระทำ
ที่ตอกย้ำพร่ำรัก..ปักดวงใจ
ความรู้สึกเปรมปรีดิ์..ที่เคยผ่าน
กับคำหวาน..ที่เธอเคยมอบให้
ทั้งคำรัก..คำหวงห่วงเกินใคร
อีกทั้งกายอบอุ่นไอ..ยามใกล้กัน
มาตอนนี้ที่เคยผ่าน..พลันเลือนหมด
พร้อมหยาดหยดน้ำตา..ด้วยโศกศัลย์
เพราะคำลวง..ว่าห่วงหวงดวงชีวัน
ไม่ใช่ฉัน..ที่เธอนั้นเคยพูดมา
คำพูดหวานที่ผ่านหูฟังดูขม..
เจ็บแสบสม..ซมใจเกินใคร่หา
ยามเธอใกล้..ไหวสะท้านสั่นกายา
ดั่งไอเธอแผ่ซ่านมาว่า..เลือดเย็น..
ความรู้สึกของหัวใจไม่มีแล้ว...
ดั่งดวงแก้ว..ไร้แววใสให้ใครเห็น
ความอ่อนไหว..ตายไปจากใจคนเป็