นาคะพรรณ
....เห็นเดือนเพ็ญลอยเด่นกลางฟ้ากว้าง
แจ่มกระจ่างแสงนวลผ่องต้องหลงไหล
สุกสกาวกลางหมู่ดาวบนฟ้าไกล
ดังแสงไฟส่องประกายสู่ปลายทาง
รอบข้างกายรายล้อมด้วยท้องทุ่ง
กลิ่นหอมฟุ้งโคลนดินรินน้ำค้าง
เสียงจั๊กจั่นลอยล่องร้องเบาบาง
แม้อ้างว้างไม่เดียวดายเหนื่อยหน่ายใจ
ต่างกับคืนนี้ที่มองจ้องจันทรา
ดูเจ้าล้าหม่นหมองไม่ผ่องใส
เจ้าคงเหนื่อยที่ต้องสู้กับแสงไฟ
ที่ใครๆ ต่างพากันสรรค์สร้างมา
รอบข้างกายรายล้อมด้วยก้อนอิฐ
กลิ่นชีวิตจิตอาฆาตปรารถนา
เสียงสังเคราะห์รัตติกาลมารยา
หนึ่งจันทราต่างคุณค่า...ฟ้าเดียวกัน
Photo by: อาคม นาคะ