Darkness_Hero
ฉันนั่งอยู่นั่งคิดสับสน
ยังวกวนคิดมากจนรับไม่ไหว
ในส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ
นั่งคิดไปในมุมมืดอยู่เดียวดาย
นั่งสั่น หวาดกลัว แต่เพราะรัก
เครียดนัก ช่างวุ่นวาย ไม่สดใส
หลายวันผ่าน หลากวันเปลี่ยน ไม่เปลี่ยนใจ
เพราะจุดมืด ข้างใน อำนาจอนันต์
มุมแห่งนี้ ช่างมืด ช่างเหน็บหวาน
แม้จุดอื่น จะสกาว สุขสันต์
แต่ฉันยัง นั่งตรงนี้ ทุกวัน
เพราะฉันมัน ไม่สามารถ จะออกไป
คนหนึ่งคน มีหัวใจ เพียงแค่หนึ่ง
ไม่ควรพึง แยกหัวใจ จริงใช่ไหม
แต่ฉันมี เพียงหัวใจ ที่หวั่นไหว
จนหัวใจ ฉันแยกออก เป็นสองใจ
มุมที่ที่ ฉันนั่งอยู่ นั่งตรงนี้
คือที่ที่ เป็นจุดเชื่อม ที่หวั่นไหว
เป็นมุมเล็กๆ ไม่มีใคร จะสนใ