***กฤษณะ***
***ลมหนาวพริ้ว ผ่านกาย ใจวาบหวาม...ฟ้าสีคราม เมฆกระจ่าง สว่างใส
ทอดสายตา ส่งกระแส แห่งสายใย...ที่เกี่ยวใจ เราสอง ประคองเคียง
*ฟ้าเบิกบาน ประกายผ่าน กลางเวหน...เราสองคน ร่วมร่ายขาน ประสานเสียง
บทกลอนรัก ซึ้งประจักษ์ เป็นสำเนียง...ยามอยู่เคียง คลอเคล้า พะเน้าพนอ
*จะโอบปลอบ มอบเจ้า ด้วยไออุ่น...ที่หอมกรุ่น กลิ่นกาย คลับคล้ายหนอ
ในคืนหนึ่ง ที่สองเรา ต่างเฝ้ารอ...เฝ้าแต่ขอ เทวา ช่วยมาดล
*ถึงวันนั้น เจ้าจะซึ้ง ถึงดวงจิต...มอบชีวิต ตราบฟ้าดิน สิ้นฉงน
โลกทั้งโลก จะมีเรา เพียงสองคน...ในสายชล จะสกาว ด้วยเงาจันทร์......
930
7
0
หน้าส่วนตัว
