แก้วประภัสสร
l
อ่านหนังสือซ้ำซ้ำหวังจำแม่น
สมองกลับไม่แล่นตามปรารถนา
แม้ทบทวนหลายครั้งอย่างตั้งตา
พิจารณาจนท้อจริงหนอเรา
เพราะอะไรกันนี่ต้องมีเหตุ
เกิดอาเพศตรงไหนใจจึงเฉา
หรือสติฟั่นเฟือนลบเลือนเอา
เคยบางเบากลับหนักชักหวั่นใจ
มองบุปผากลิ่นหอมพร้อมกันบาน
ดูตระการโชติช่วงม่วงสดใส
เห็นคนอื่นชื่นชมเหมือนพรมใจ
เจ้าดอกไม้พริ้วรับกลับผ่อนคลาย
แต่ไฉนตัวเราเหมือนเถาแตง
ขาดน้ำฝนเหี่ยวแห้งแล้งความหมาย
เหมือนคนเดียวเปลี่ยวยืนบนฝืนทราย
ใจสลายไร้คู่อยู่เคียงเรา
อ่านหนังสือซ้ำซ้ำหวังจำแม่น
แต่สมองไม่แล่นคล้ายขลาดเขลา
ที่ไหนได้ฉุกคิดผิดแท้เรา
ดื่มน้ำเมาหลายเอื๊อกหมดเหยือกเลย
แก้วประภัสสร
1805
36
0
หน้าส่วนตัว
