อย่าเงียบหายนานไปให้ใจสั่น ทุกคืนวันฉันเศร้าเฝ้ามองหา เธอจากไปหนไหนให้ไกลตา รู้หรือไม่ในอุราพาระทม คอยนับวันนับคืนเธอคืนกลับ ไข้ใจจับสับส่ายสุดขื่นขม ยามห่างไกลให้หนาวร้าวอารมณ์ สุดจะข่มปมรักหนักฤดี แสนเปล่าเปลี่ยวคืนเหงาเฝ้ารออยู่ ยอดพธูรู้ไหมไยหลีกหนี คนเศร้าคอยน้อยใจไปทุกที ปานฉะนี้คนดีมีอย่างไร การรอคอยพลอยให้ใจร้าวราน อีกกี่นานผ่านไปได้สดใส กลับเถิดหนายาใจอย่าหนีไกล รู้หรือไม่ใครหนึ่งคิดถึงเธอ