เหมือนเทียนอ่อนด้อยแสงอันริบหรี่ เหมือนธรณีแตกระแหงทุกแห่งหน เหมือนมีโรคภัยร้ายเข้ามาผจญ เหมือนเป็นคนมีร่างไว้ไร้วิญญาณ เหมือนพายุกระหน่ำเข้าถาโถม เหมือนกระโจมโดนพายุสุดต้านทาน เหมือนถูกพรากจากไปไกลแสนนาน เหมือนสายธารที่ไหลไปไม่ไหลคืน เหมือนคลื่นลมในทะเลที่ปรวนแปร เหมือนดวงแขถูกเมฆปิดมิด มิรู้ตื่น เหมือนพยายามจะลืมแต่ยังรื้อฟื้น เหมือนไม่ตื่นจากฝันอันหลับไหล เหมือนเวลาจะหยุดให้รอใคร เหมือนหัวใจมีช่องว่างที่ห่างหาย เหมือนจะชีวาอาลัยแทบวาย เหมือนจะตายถ้าขาดความรักเอย
834
3
0
หน้าส่วนตัว
