ยังแคร์
ไม่มีเหตุผล..เป็นต้นเหตุ
หัวใจไม่พิเศษจึงยังรู้สึกรู้สา
ยิ้มได้ก็ร้องไห้ได้..มันธรรมดา
เมื่อไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นก้อนหินไร้หัวใจ
ในหยดน้ำตาอาจมีความร้าวราน
แต่ก็คงไม่นานถึงขนาดเธอจะทรมานกับฉันได้
โกหกกันว่าห่วง..แววตาเธอหลอกลวงจนฉันเข้าใจ
รู้แล้วว่าอะไรคืออะไร..รู้แล้วว่าโง่งมแค่ไหนในสายตา
ได้โปรดเลิกโกหก เลิกเล่นละคร
ฉันร้องไห้ร้าวรอน แต่น้ำตาจะสอนให้ฉันแกร่งกล้า
ไม่ต้องรู้หรอกว่าทำไม..ผู้หญิงบางคนจึงยิ้มได้ทั้งน้ำตา
เมื่อความยินดีกับความเวทนา..แค่บังเอิญเกิดขึ้นมาพร้อมกัน
บอกลาแล้วก็จงทำให้ได้อย่างที่บอก
กลัวทำไมแค่คนช้ำชอก..เผลอไหวหวั่น
บอกแล้วไงฉันก็เป็นคน..ร้องไห้ร้าวร