บอกแล้วไม่รู้จำ บอกซ้ำซ้ำยิ่งสับสน เธอนี้ช่างชอบกล ชอบเวียนวนไปกับใคร โอ้แม่คุณทูลหัว เจ้ามัวมั่วสมสู่ไป เจ็บนี้ไม่เป็นไร คราวต่อไประวังตน สับสนเวียนวนรัก เจ็บใจนัก เมื่อหลงกล ความรักช่างแยบยล เพราะใจคนมันหมุนเวียน ก้าวย่ามในความรัก ไม่หยุดพักชอบแปรเปลี่ยน รักนักมักอาจเพี้ยน ต้องจำเรียนตำราใจ มีรักอย่าประมาท ระวังพลาดมีพิษภัย เตือนใจวัยรุ่นไทย อย่าหลงใน ค่านิยมปลอม
1956
5
0
หน้าส่วนตัว
