ภัทราภา
เอื้อมมือเปิดล็อกเกอร์เผลอมองเห็น
ดูเหมือนเป็นจดหมายร่ายคำขาน
ถูกซ่อนอยู่มุมตู้ไม่รู้กาล
สีชวนหวานชอมกลิ่นรินน้ำปรุง
ตัดสินใจเอื้อมมือเข้าไปหยิบ
อยากพินิจอักษรที่ซ่อนสุง
ค่อยค่อยเปิดจดหมายอย่างทำรุง
ด้วยจิตมุ่งเนื้อหาว่าถึงใคร
ข้างในซองจดหมายมีกระดาษ
ดูสะอาดจับตาถูกพับใส่
ดอกไม้แห้งถูกซ่อนไว้ข้างใน
สื่อถึงใจที่รักสลักลง
คลี่กระดาษออกแล้วจึงเห็นว่า
ทุกบรรทัดตรึงตราดังประสงค์
ลายมือสวยงดงามเส้นธำรง
เหมือนบรรจงเรียงร้อยค่อยค่อยไป
ในกระดาษเนื้อหาเป็นดังนี้
ด้วยใจพี่รักน้องจองได้ไหม
แอบมองอยู่ตั้งนานรานฤทัย
กลัวหนุ่มใดเทียวล่าคว้าไปกิน
หวังว่าเธอคงมีใจเ