รู้ทั้งรู้ พี่นี้ ไม่มีสิทธิเพียงแค่คิด ห่วงหวง ทวงความฝันแค่แอบคิด แอบหวัง สร้างสัมพันธ์หวงห่วงกัน เกินไปบ้าง อย่างควรเป็นก็ยังรู้ ว่าเป็น ไปไม่ได้แต่หัวใจ ยังไม่ รับความเห็นบังคับใจ ไม่ให้รัก แสนยากเย็นจึงจำเป็น ปล่อยให้ ใจรักเธอก็มีบ้าง บางครั้ง พลั้งไปหน่อยเผลอใจปล่อย ลืมตัว มัวเผยอลืมเจียมตัว เผลอใจ ไปหวงเธอแค่เพียงเจอ เธอนั้น หวานกับใครเหมือนมดแดง แอบแฝง พวงองุ่นใจว้าวุ่น ร้อนลน ทนไม่ไหวเฝ้ามองเธอ เผลอรัก เธอแล้วไงจึงต้องทน ทุกข์ใจ ไปวันวันจึงต้องจำ ย้ำไว้ ไม่มีสิทธิได้เพียงคิด อย่าเผลอ เพ้อไหวหวั่นได้เพียงมอง ห่างห่าง อย่างห่วงกันอย่าหวังผูก สัมพันธ์ สายหัวใจ o.มวลภมร.o
5250
21
6
หน้าส่วนตัว
