เหม่อมองฟ้าครานี้มีแสงดาว เรียงร้อยราวภาพฝันวันอ่อนไหว แสงสวยเด่นมองเห็นเป็นนวลไย ค่ำคืนไร้ความฝันกับวันวาน ก่อนเคยมีเธออยู่คู่เคียงข้าง กลับเคว้งคว้างเพียงฉันวันเลยผ่าน เวลาเดินอ้างว้างช่างเนิ่นนาน ยังร้าวราญทุกครั้งนั่งมองดาว สุดจะเหงาลมโชยแสนโรยแรง ใจไม่แกร่งเกินรับกับลมหนาว ยังคิดถึงค่ำคืนยืนมองดาว เลือนรางราวรักร้างที่ห่างไกล มองดวงดาวริบหรี่ปลายฟ้า ใจอ่อนล้าปรารถนาเธอรู้ไหม รอเพียงเธอไม่ว่านานเพียงใด ดาวในใจของฉันนั้นคือเธอ......