กันนาเทวี
ยามรุ่งรางขอบฟ้าทอแสงเรื่อ
ตะวันเอื้อไออุ่นหนุนนำช่วย
เรืองรำไรลมอ่อนชอนระรวย
แต้มฟ้าสวยขลิบทองมองสุขใจ
ไก่แก้วขันบรรเลงเพลงย่ำรุ่ง
จึ่งสะดุ้งตื่นฝันในวันใหม่
อดีตลับเลือนลางกลางหทัย
เสียงแจ่มใสเจื้อยแจ้วแว่วกังวาน
ม่านหมอกขาวเฉียบเย็นเป็นม่านฟ้า
เหล่าดาราวิบวับลับสังขาร
ร่วงหายลับไปกับราตรีกาล
ล่วงเลยผ่านสู่สว่างกระจ่างวัน
จะค่ำแจ้งกี่ครั้งยังไม่รู้
ต้องเตรียมอยู่กี่คราจะแปรผัน
วันเดือนปีคลาเคลื่อนชั่วกัปกัลล์
กาลมิหันคืนหวนหรือรวนเร
ยามมืดมนทนฝืนเช่นคืนค่ำ
ดั่งจะย้ำซ้ำซากจากหันเห
รอรุ่งรางอีกครั้งหวังคะเน
ที่จำเจซ้ำซากขอจากลา
ยามรุ่งรางขอบฟ้าพาสดใส
ขอเพียงใ