-ร้อยแปดพันเก้า-
ความรักดั่งดวงดาวบางคราวเห็น
บางครั้งเร้นซ่อนไว้ในเวหน
สัมผัสได้ทุกคราใช่ตายล
หลากเหตุผลแต่แจ่มชัดสัมผัสใจ
ท่ามราตรีลางเลือนเดือนมืดมิด
ปล่อยความคิดถึงจันทร์นั้นอยู่ไหน
รู้ทั้งรู้เธอมีคู่อยู่กับใคร
สุดหักใจแค่กระต่ายแอบหมายจันทร์
คิดถึงจันทร์ใจแทบขาดอนาถนัก
ด้วยใจภักดิ์รักเขาจึงเฝ้าฝัน
หลงคารมคมอักษรกลอนรำพัน
คนสำคัญของใจไม่รู้ตัว
แม้นเป็นดาวต่ำต้อยและด้อยค่า
ละลานตากระพริบแสงแข่งสลัว
ประดับจันทร์นวลผ่องมิหมองมัว
ทุ่มทั้งตัวตัดมิขาดเป็นทาสเธอ
ขอจันทร์งามสมสง่าในหล้าโลก
ดาวอับโชคแอบฝันถึงจันทร์เสมอ
จันทร์ของใจแพรวเพริศสวยเลิศเลอ
ยกให้เธอ หนึ่งจันทร์ในพันดาว
1669
6
0
หน้าส่วนตัว
