ผู้หญิงไร้เงา
เคยขื่นขม ตรมจิต ด้วยพิษรัก
คราอกหัก รักรวด ปวดสมอง
ด้วยความช้ำ กล่ำกลาย ให้ได้ครอง
น้ำตานอง เต็มหน้า ทุกคราเลย
แต่ยังดี ที่ยังมี คนใกล้ชิด
เป็นดั่งมิตร คอยดูแล ไม่ทำเฉย
แม้ไม่มี ผ้าเช็ดหน้า ผืนใดเลย
แต่เพียงเอ่ย คำห่วงใย ให้เจือจุน
ก็รู้สึก อยู่ดี เหมือนมีสุข
เมื่อมีเพื่อน มาปลอบปลุก รักเกื้อหนุน
ซึ่งคงจะ เหมือนตอนนี้ ที่ตัวคุณ
นั้นขาดความ เจือจุน รักคุ้นเคย
เลยมาเป็น คนใกล้ ให้ใจชิด
เหมือนดั่งมิตร ที่เคยทำ พร่ำเพียงเอ่ย
อยากบอกว่า ห่วงใย ใจคุ้นเคย
กับคุณนั้น จึงได้เอ่ย เฉลยมา
เอาเป็นว่า ผ้าเช็ดหน้า ผืนไม่ใหญ่
จะส่งให้ เอาไหม ให้รักษ