ผู้เฒ่า
สายน้ำเลาะเซาะแก่งลงแอ่งหิน
เสนาะยินยามยลสายชลไหล
กระเซ็นซ่านซัดสายสยายไป
ร่วมพงไพรหมู่พฤกษานานาพันธุ์
เดือนอร่ามแจ่มตาเวลามอง
แสงเรืองรองทาบทา.นภาสรรค์
เจื้อยเจื้อยแจ้วสกุณาร้องหากัน
เรียกตะวันเลือนลับให้กลับมา
ก่อนอุษารบเร้าจะเข้าสาง
ประคองข้างกุมมือส่งสื่อหา
จวนจะแจ้งคลาดแคล้วนะแก้วตา
ถึงเวลาจำพรากต้องจากไกล
จุมพิตแก้มแขนสอดโอบกอดนิ่ง
หมายประวิงห้วงเวลาอย่ามาใกล้
หยาดน้ำตารินแสดงแสลงใจ
ถนอมไล้ลูบผมประโลมนวล
กระซิบแผ่วแก้วตาพี่ลาก่อน
ใจรอนรอนกลืนกล้ำสุดกำสรวล
สะอื้นไห้พจน์พร่ำ.คำคร่ำครวญ
จะได้หวนทวนมาเวลาใด
เสียงกระทั้นขันไขเจ้าไก
หน้าส่วนตัว
2340
10
0
