กระดานโต้คลื่น
......โอบกอดเดียวดาย...ผ่านฟากฟ้าแห่งรัตติกาล
ค่ำคืนพ้นผ่าน...ด้วยหัวใจที่เหว่ว้า
มีเพียงสายลม...คอยประคองหยดน้ำตา
กับสองมือที่อ่อนล้า... คอยกุมหัวใจข้างใน
.....จมอยู่กลาง....ความมืดมิดของค่ำคืน
หลับตาไม่ยอมตื่น.....ใต้ฝันที่เคลื่อนไหว
พบสัมผัส ...เคว้งคว้างอ้างว้างในหัวใจ
กับลมหายใจ....ที่หอบความเหงาเรื่อยมา
.....จนวันหนึ่ง.....เมื่อความรักเดินทางมาถึง
พบไออุ่นที่หวานซึ้ง....จึงได้รู้ว่าชีวิตมีค่า
โอบกลิ่นไอความผูกพัน....ที่เดิมพันด้วยเวลา
เมื่อความรักเข้าตา.............
......................จึงทำให้เศษความเหงาจางหายไป ............
2982
8
0
หน้าส่วนตัว
