น้ำตาหมอก
กำดัดดึกดาวเดือนก็เคลื่อนคล้อย
หอมบุปผามาลอยเตือนความหลัง
เพียงเพลงปี่ฝีปากฝากมาฟัง
จะนอนนั่งยั้งใจไม่ได้เลย
พระจันทรจรสว่างกลางโพยม
ไม่เทียบโฉมนางงามเจ้าพราหมณ์เอ๋ย
แม้นได้แก้วแล้วค่อยประคองเคย
ถนอมเชยชมโฉมประโลมลาน
โอ้น้ำคำฉ่ำหูไม่รู้หาย
ที่หวังไว้ไม่วายเลยความหวาน
แม้นล่วงเลยลับลามาช้านาน
ไม่เคยผ่านพ้นพรากจากหัวใจ
เรื่อยเรื่อยเฉื่อยวายุพัดแผ้ว
เหมือนเสียงแก้วกลอยจิตพิสมัย
หอมรวยชวยชื่นรื่นฤทัย
เหมือนใกล้ใกล้เข้ามาแล้วแก้วพี่เอย
ปี่แหบหวนครวญคร่ำว่าค่ำแล้ว
โอ้ดวงแก้วไกลตานิจจาเอ๋ย
หนาวแนวฟ้าป่าร่มลมรำเพย
ใครจะเชยชมชิดสนิทนวล
โอ้ยามส
977
5
0
หน้าส่วนตัว
