ธาริน
๐แสบแสนเศร้าจิตต์คิดหวนไห้
ชีวิตไยไร้รักหักใจเผลอ
ฟ้าฝนพรำซ้ำซัดตะพัดเบลอ
ไขว่คว้าเหม่อเพ้อหลงต้องปลงใจ
๐ค่าต้อยต่ำซ้ำติดดิน..ยินวัชพืช
อยู่ฝืนฝืดฝาดขมระทมไฉน
คนมีรักภักดิ์ดีอยู่ที่ใด
สงสารไหมหญ้าดอกออกข้างทาง
๐ยินเสียงหนึ่งรำพึงรำพันโหย
หมายมอบโปรยโรยรักหักหมองหมาง
อยากรับรักปักใจไว้กอดกาง
สำนึกวางห่างหายกลัวไร้เงา
๐ด้วยค่าไร้ตายซากซ้ำรากหลุด
ยากยื้อยุดมุดดินคืนถิ่นเก่า
พลันร่วงโรยโปรยปลิดลิดกิ่งเบา
พร้อมอับเฉาเน่าตายไร้จุดยืน
๐ "ถึงถากถางถ่มเถื่อนคนเบือนหนี
ทำหน้าที่พลีร่างพลางหยิบยื่น
ปกคลุมดินถิ่นมารดาทุกคราคืน
รอชีพฟื้นตื่นใหม่ใต้ฟ้าคราม"
หน้าส่วนตัว
1226
10
0
