กระดาษกาว
ฉันยังไม่ได้เป็นคนที่โง่จนเกินไป
ก็เลยรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ในใจดวงนี้
เธอมองเขา .. ด้วยสายตาของความรัก .. อยู่ทุกลมหายใจที่มี
แต่เธอก็ยังต้องทำตัวเป็นคนที่แสนดีของฉัน .. อย่างที่ผ่านมา ..
หยุดเถอะ .. ฉันรู้ว่าเธอคงทรมาน
ไม่ต้องพยายามทำตัวเบิกบาน .. ไม่ต้องหันกลับมาหา
เดินต่อไปนะ .. เดินไปหาเขา .. คนที่เธอรัก .. ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเสียน้ำตา
ไม่ได้โทษดิน .. โทษฟ้า .. ที่เธอรักเขาหรอกคนดี
ฉันเอง .. ก็รักเธอ
จึงเข้าใจความคิดเธอเสมอ .. ที่พยายามรักษาน้ำใจกันแบบนี้
เธอหวังดี .. ห่วงใย .. อย่างคนที่คบกันมานานนับปี
แต่ยิ่งปล่อยไว้แบบนี้ .. ก็คงไม่มีอะไรดีขึ้นมาหรอกเธอ ..
ในเมื่อเธอ