สุนทรวิทย์
ยามชแร-แก่ชรา พาหงุดหงิด
ทั้งความคิด ความอ่าน ถึงกาลเสื่อม
สังขารเริ่ม ตีรวน ชวนให้เอือม
จะหยิบเอื้อม เคลื่อนไหว คล้ายแมลง
ที่เคยแข็ง ขยัน พลันย่อหย่อน(หัวใจ)
ที่ควรอ่อน ดันจะ ทะลึ่งแข็ง(ตับ)
แค่ผายลม สักครั้ง ยังหมดแรง
เดินย่องแย่ง ชักช้า กว่าเต่าคลาน
อยู่ใกล้สาว คราวใด ใจคึกคัก
มิยอมจัก ระวัง เจียมสังขาร
ได้แทะโลม สักหน่อย ค่อยสำราญ
ทรมาน แต่กาย ใจอิ่มเอม
เป็นวิสัย ชายชรา อย่าตำหนิ
อุตริ บ้างหนอ พอเกษม
ถูกก่นด่า บัดสี กลับปรีดิ์เปรม
เหมือนเล่มเกม หันเห ฆ่าเวลา
พูดถึงใคร ปากโพล่ง ดังโฉ
1779
5
0
หน้าส่วนตัว
