หัวใจล่องลอยไปในท้องฟ้า ถูกความเหว่ว้าเป่าปลิวไปไหนต่อไหน ฉันมีเพียงใจเบาๆ--ไม่มีความรักที่ผูกติดกับใคร นับแต่เธอขอมันคืนไปในวันจากลา ร้องไห้--ในความฝันอันว้าเหว่ กับความรักที่เฝ้าทุ่มเทอย่างไร้ค่า ใกล้สว่างน้ำค้างร่วงกลางดวงตา เพราะความเศร้าที่สั่งสมมามันไร้ที่ไป ตอบไม่ได้ว่าความปวดร้าวเดินทางจากไปหรือยัง เพราะวันนี้ลึกร้าวจนเกินหยั่งว่าเท่าไหน เป็นเพียงความรู้สึกของคนมองฟ้า--แพ้พ่ายต่อความเหว่ว้าในใจ ไม่กล้าตั้งคำถามว่าจะปวดร้าวถึงเมื่อไหร่-- กลัวเหลือเกินว่าหัวใจไม่กล้าเต้นตาม
967
1
0
หน้าส่วนตัว
