โคลอน
เปิดหน้าต่างรับลมชมท้องฟ้า
ในค่ำคืนเหว่ว้าแสนเงียบเหงา
สายลมพัดแผ่วผิวพอบรรเทา
ความรู้สึกซึมเซา ณ ราตรี
เสียงเพลงคลอเป็นเพื่อนคลายความเงียบ
เหมือนทะเลราบเรียบไร้แสงสี
ดั่งใจฉันหวิวไหวลงทุกที
คิดถึงเธอคนดีอยู่อย่างไร
ส่งข้อความไปหาคนพิเศษ
หากมีเวทย์มนต์ดลความสดใส
จะส่งผ่านรู้สึกลึกข้างใน
ว่าห่วงใยเพียงเธอเสมอมา
ตัวอาจอยู่ห่างไกลแต่ใจฉัน
ยังนับวันรอคอยละห้อยหา
เก็บทุกความทรงจำหอบกลับมา
เพื่อดูแลรักษาด้วยหัวใจ
วันพิเศษคืนนี้ช่างแตกต่าง
ความคิดถึงเดินทางหมุนรอบใหม่
นั่งอมยิ้มเต็มตื้นกับบางใคร
ที่วันนี้อยู่ไกลเสียเหลือเกิน
ดีใจที่มีเธอให้คิดถึง
ณ เสี้ยวหนึ่