มีวันวานคือวันอันโหดร้าย มีวันใหม่คือวันนี้ยังร้ายอยู่ แล้ววันพรุ่งเป็นใงยังไม่รู้ วันที่อยู่ทุกวันอันทุกข์ทน ไม่มีสุขถาวรให้ลองลิ้ม มีแต่ทุกข์ที่พอให้สับสน สุขมียากทุกข์ง่ายได้ปะปน ในใจคนวุ่นว้าคว้าปนเป ดิ้นรนหาแย่งชิงสิ่งนอกกาย ไม่สนใจชีวิตคิดหักเห ตกวันวนวันร้ายวันเสเพล วันจบเห่คงไม่เดาเท่าที่มอง...