ในวันนี้..เธออาจเหงา..เศร้าเพราะทุกข์ เมื่อความสุข..หายไป..กับความฝัน หมดเรี่ยวแรง..หมดฝัน..หมดกำลัง หมดความหวัง..จะฝันต่อ..ท้อกายใจ แต่เธอลืม..มองไป..ในท้องฟ้า ในเวลา..ฟ้าหลังฝน..ยังสดใส เมื่อเมฆหมอก..มืดครึ้ม..จางหายไป รุ้งวิไล..สวยจับ..ระยับตา เหมือนกับใจ..เธอใน..เวลานี้ เวลาที่..เมฆหมอก..ปกคลุมฟ้า สักวันหนึ่ง..คงลบเลือน..จากนภา ดั่งกับฟ้า..หลังฝน..อันงดงาม