Saran
เช้าวันใหม่งดงามดังภาพศิลป์
หมู่นกบินคลอยต่ำกลางเวหา
แสงตะวันสาดส่องเข้าม่านตา
ทุกสิ่งตื่นแม้หลับไหลมายาวนาน
แต่ตัวฉันอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
ฝูงนกกาเริ่มออกหาอาหาร
ยังคงจมอยู่กับเมื่อวันวาน
ความทรงจำจางๆยามค่ำคืน
ภาพของเธอช่างน่ารักแสนสดใส
ปลุกหัวใจให้ตื่นจากความฝัน
แต่จะให้ตื่นได้อย่างไรกัน
ก็เธอนั้นงดงามราวเทพธิดา
แล้วหัวใจดวงน้อยเหมือนจะแตก
แยกออกเป็นเสี่ยงๆเหมือนตกผา
ใจปวดร้าวเมื่อเห็นเธอเคียงคู่มา
กับใครหนาเอื้อนวาจาหวานบาดใจ
ก้อยเธอเกี่ยวแนบชิดสบตาเขา
ยิ้มเบาๆส่งคำหวานวาจาใส
เขากับเธอเดินผ่านร่างฉันไป
โอบไหล่คู่เอียงอิงไม่เหลียวมอง
ฉันไหล่ลู่คุดคู้เดิ
982
0
0
หน้าส่วนตัว
