ดอกบัว
ใครมีความจริงใจเหลือให้บ้าง
ใครสว่างงามไสวยามไปหา
ใครปลอบขวัญคนว้าเหว่ทุกเวลา
ใครจะมาแนบแน่นอย่างแสนดี
คงมีแต่คนเศร้าเฝ้าเรียกร้อง
ขณะมองชีวิตคิดหน่ายหนี
ความงดงามตามใจเราไม่มี
เป็นสิ่งที่แน่นอนอย่าอ่อนแอ
ยามปักใจรักจริงถูกทิ้งขว้าง
รีบร้อนสร้างเยื่อใยจึงได้แผล
กายร่วมทางแต่ใจไม่ร่วมแล
จึงได้แค่หมองไหม้ไปทุกวัน
เราจะห้ามหัวใจเขาได้หรือ
หลอกตนคือความรักของนักฝัน
ยอมรับความเป็นจริงสิ่งสำคัญ
แม้ว่ามันปวดร้าวเมื่อก้าวไกล
เมื่อเขามีคนใหม่ได้ง่ายนัก
มัวคิดรักเขาจริงยิ่งผิดใหญ่
ในความรักความฉลาดมักขาดไป
จึงปักใจรักแท้แต่แรกเจอ
เขาจะรักเราจริงหรือทิ้งขว้าง
เราต้องสร้างตั