..๏ ยามท่องเที่ยวเรื่อยไปในเวิ้งฝัน อาจมีบ้างผจญวันอันสับสน เธอคือมิตรหรือศัตรูดูชอบกล หว่านพืชผลเพื่ออะไรเราไม่รู้ ฤๅเพราะเราโง่เง่าเอาแต่พร่ำ มิตรภาพ ตอกย้ำทุกคำกู่ จวบวันที่ปวดร้าวเราย้อนดู ให้อดสูอนิจจาค่าไม่มี สำหรับเธอ.. เราคงเก้อหัวใจไม่สุขขี ถูกประเมินต่ำไปในไมตรี จบกันทีเยื่อใยเธอให้มา สำหรับเรา.. แม้นต้องเศร้าโอดโอยเฝ้าโหยหา สมควรแล้วที่เขลาเบาปัญญา .. มิตรภาพตราบสิ้นฟ้า.. ค่าเพียงลม ๚ะ๛
1944
14
0
หน้าส่วนตัว
