หมี่เป็ด ผู้ชายนัยน์ตาสนิมเหล็ก
เจ้าชายแสงจันทร์ ๑). เธอเอย- ฟ้ามืดนั้นจักเผยแสงจันทร์จ้า สูงสุดสูงสุดเงื้อมสุดเอื้อมคว้า นวลดวงนวลตานวลใย นานมาแล้ว - กาลครั้งหนึ่ง ม้ามีปีกเผ่นผึงไปถึงไหน ตะกุยฟ้าเมฆแตกวิ่งแหวกไป จากใจกลางจันทร์ - จากแสงจันทร์ เป็นเส้นแสงแทงตรงมาลงโลก เบื้องหน้าดวงตาโศกคนช่างฝัน พอฝุ่นเงียบระลอกจากหมอกควัน หลังม้านั้น - มีเงาของเจ้าชาย ๒). เธอกอดตุ๊กตาริมหน้าต่าง ทอดตาฟ้ากว้างคืนข้างหงาย หอมแก้วกลีบขาวพราวพราย กรุ่นโผยโชยสายถึงชายคา ที่ทางช้างเผือกโน้น - มีดวงดาว ล้านล้านวาววับวิบอยู่พริบพร่า ฉันผู้มาจากอีกฟากฟ้า เก็บแก้วกลิ่นกล้ามาแนบทรวง หอมเอยหอมชื่นในดื่นดึก สบตาเธอรู้ลึกความแ
1555
2
0
หน้าส่วนตัว
