เธอ...ใจคงตายด้าน ไปนานเนิ่น เมื่อใจฉัน เทียบเชิญ มิหวั่นไหวรักฉันเธอ คงเมิน ไม่เพลินใจ สี่ห้องแห่ง หทัย ปิดประตู เมื่อเธอมัว กลัวใจ ไม่เปิดกว้าง ปิดหนทาง ข้างใน หัวใจอยู่เธอคงมอง รักที่เห็น เป็นศัตรู อันจะจู่ ทำลาย หมายหัวใจหรือเธอคิด เก็บใจ ไว้กับตัว อยู่กับความ หม่นมัว และหมองไหม้เก็บคืนวัน ปวดร้าว แต่คราวใด ผ่านวันวัย วังวน ไม่พ้นเลย ได้โปรดเถิด เปิดใจ ให้สักนิด ให้ใจฉัน ใกล้ชิด ได้เปิดเผย ว่ารักฉัน เช่นอรุณ อุ่นไอเอย อันเธอเคย อบอุ่น คุ้นเคยมา รักนะ ว่ารัก อยากจะบอก ให้ได้ยิน ถึงซ
2301
0
0
หน้าส่วนตัว
