ในวันเหงาเศร้า ทบทวนเรื่องราวใต้ต้นสน ริมทะเลที่มีลมพัดวน ฟองคลื่นสับสนหม่นกับทราย ลมทะเลพัดค่อยช่างหงอยเหงา เกลียวคลื่นซึมเซาน่าใจหาย ทรายขาวยังผ่าวเศร้าไม่คลาย เมฆฝนยามบ่ายก็อึมครึม ใจฉันยามเศร้าหมอง ทำไมมองโลกเศร้าขรึม แม้ทะเลที่ร่าเริงยังเศร้าซึม เสียงทะเลที่กระหึ่มก็ไม่ปลื้มเหมือนเช่นเคย