มาแตง
ในเวลาที่ฉันรู้สึกท้อแท้
หัวใจมีแต่รอยแผล - - - อ่อนแอ - - - ร้าวไหว
ยังมีใครคนหนึ่งซึ่งคอยปลอบใจ
และให้กำลังใจ - - - กับคนอ่อนแอ
ฉันอยู่คนเดียวในห้องที่โล่งกว้าง
หัวใจที่ลอยเคว้งคว้าง - - - เต็มไปด้วย - - - รอยแผล
เธอก้าวเข้ามา - - - ซับน้ำตา - - - และบอกฉันว่าอย่าเพิ่งอ่อนแอ
พรุ่งนี้ยังมีทางแก้ - - - อย่าไปแคร์ - - - แค่คำว่าสายไป
เธอทำให้ฉันยิ้มได้ทั้งน้ำตา
ทำให้ฉันรู้ว่า - - - กำลังใจที่เธอให้มา - - - มีค่าแค่ไหน
ทำให้คนเศร้าคนหนึ่ง - - - รู้สึกซาบซึ้ง - - - ถึงความห่วงใย
ไม่อาจจะหาสิ่งใดมาตอบแทนน้ำใจจากเธอ
ฉันจึงแต่งกลอนบทนี้ - - - มามอบให้
อยากให้เธอได้อ่าน - - - และรับรู้ไว
812
4
0
หน้าส่วนตัว
