ฤกษ์ ชัยพฤกษ์
ราชพฤกษ์เรื่อเรืองเหลืองอร่าม
ช่อดอกงามสดใสไหวระย้า
ล้อลมปลิวพลิ้วสรวยสวยงามตา
ชื่นหัวใจคลายล้าคราได้ยล
ถึงปลายหนาวเข้าคิมหันต์วสันต์รอ
รันทดท้อดวงหทัยมาหลายฝน
อนาถนักรักแสลงแกล้งใจคน
อัสสุชลไหลพร่างล้างนัยน์ตา
ที่ใต้ร่มราชพฤกษ์เมื่อนึกย้อน
หลายปีก่อนแอบอิงพิงแผ่นผา
คู่คลอเคล้าเย้ายวนป่วนอุรา
กลับร้างลาลวงหลอกเช่นดอกโรย
ดอกสีเหลืองหล่นดินเหมือนสิ้นหวัง
ชีพเซซังอกแล้งใจแห้งโหย
ราชพฤกษ์ไกวช่อล้อลมโชย
กลีบดอกโปรยคล้ายรักหวานเธอหว่านไป
เพิ่งรู้สึกสำนึกได้สายเกินแก้
ยอมพ่ายแพ้หมดหนทางสร้างเงื่อนไข
รักเผื่อเลือกซาบซึ้งถึงแกนใจ
เธอลอยไปกับสายลมตรมอกเรา...