ม้าก้านกล้วย
เราเป็นเพื่อนกันนานวันนัก
รักน่ะรักสถานเพื่อนเตือนใจเสมอ
แต่ ไม่รู้เป็นอย่างไรใจเผลอเรอ
คิดถึงเธอ มากมาย แม้ในฝัน
เกินเลยไปไกลนะใจเอ๋ย
ไม่คิดบ้างเลยหรือไรนั่น
ว่าสองเราเสมือนเป็นเพื่อนกัน
สัมพันธ์อันสนิทแทบชิดเชื้อ
งอกเงยมาจากไหนก็ไม่รู้
อยู่อยู่จะบอกใครคงไม่เชื่อ
รักล้นท่วมหัวใจไม่มีเหลือ
ไม่เผื่อให้ใครไหนอีกเลย
รวบรวมความกล้าจะมาบอก
ช้ำชอกแล้วนะจะเปิดเผย
เธอก็หยอกล้อเพื่อนเหมือนเคย
แล้วจะเอ่ยอย่างไร ไม่ยอมฟัง
กลับพาคนนั้นมาแนะนำ
โดนกระหน่ำ ถล่มทลาย พ่ายหวัง
ลงทุน ทอดสะพาน เกือบล้านครั้ง
เธอก็ยัง ไม่รู้ใจ ไม่แยแส
เจ็บนะ รู่ไหม ไอ้เพื่อนเกลอ
แอบรักเธอ แต่ต้องจบ หลบเลียแผล