โอ้ละหนอ
ฝนพรำพรำพร่างพรายพรูพราวฟ้า
ฝนหลั่งลาล้างโลกที่โศกเศร้า
ฝนหลงฟ้ามาค่อนคืนดึกดื่นเอา
ฝนหลงฟ้ามาจนเช้าหนาวเยือกเย็น
จนค่อนคืนดึกดื่นในคืนนี้
ฝนยังมีหลงฤดูอยู่ให้เห็น
ฝนจ๋าฝนรู้ไหมคนเขาลำเค็ญ
ตั้งแต่เย็นเช้าสายบ่ายวันวาน
พายุพัดโหมกระหน่ำฝนซ้ำซัด
ทุกข์ยากหนักนักหนาน่าสงสาร
ฝนจ๋าฝนวอนเถิดหนาอย่ารำคาญ
โปรดบันดาลหยุดเถิดหนาข้าขอวอน
เพียงเท่านี้มนุษย์โลกก็โศกเศร้า
ทุกข์รุมเร้าหลายประเด็นเป็นอุทธาหรณ์
ธรรมชาติถูกทำลายหลายขั้นตอน
จึงยอกย้อนมาลงทัณฑ์ผู้ทำลาย
รู้สำนึกเมื่อสายไปเสียแล้ว
คงไม่แคล้วถูกลงทัณฑ์กันมากหลาย
จะมีอีกกี่ลงโทษพิโรธคลาย
คงล้มหายตายจา
หน้าส่วนตัว
1535
7
0
