กรวิกสีม่วง
เออ...กูไม่ดีมันอีดอก
มึงเอากูออกจะรู้สึก
พวกมึงก็มีสำนึก
ไม่สะอึกสะทกสะท้าน
ถ้ากูไม่ดีแล้วทำไม
ปล่อยกูจนให้เต็มบ้าน
ตัวกูก็เริ่มรำคาญ
ผู้คนกล่าวขานทุกเวลา
ลองเอากูออกดูซี่
จะกลายเป็นผีตายห่า
หยุดรถก็ไถลไปมา
แล้วจะว่ากูนั้นไม่ดี
ลองไม่มีกูดูซิวะ
เณรพระคงไม่ได้เผาผี
คนมาร่วมงานก็ไม่มี
อย่างงี้มึงจะว่ายังไง
ลองเอากูทิ้งจากฟ้า
หมู่หมาจะหอนอย่างไรได้
เงินทองของมึงตั้งเท่าไร
ถึงฝากไปก็เสียเวลา
ขาดกูแล้วมึงจะรู้สึก
กวีจักสำนึกเรียกหา
ไม่มีกูผีพนันคงเลิกรา
เก้าเกจั่วมาก็แค่ตอง
เออ...กูไม่ดีมันอีดอก
มึงอย่ามาตะคอก-หยิ่งผยอง
ไร้กูจะรู้ค่า-น้ำตานอง
ดอกทองจ