แล้วจัดเก็บเหน็บหมอนไว้กอดก่อน
ค่อยออดอ้อนวอนเฝ้าเคล้ายิหวา
ราตรีหนึ่งคิดถึงนางที่จากมา
นอนมองฟ้าหายอดชู้อยู่หนใด
แม้นกายหนาวเกล็ดน้ำค้างก็พร่างหยด
มันร่วงรดความฝันให้หวั่นไหว
ลืมตาขึ้นตื่นจากอุ่นคอยกรุ่นกาย
ฝันสลายอดได้พิงแม่อิงอร
ลมแรงพัดซัดเอาหนาวมากราวใกล้
ขาดหัวใจกอดให้อุ่นยามหนุนหมอน
ใจยิ่งสั่น