คนกุลา
(๑)
๐ โอ้ดอกเอ๋ยเจ้าดอกปีบ
แม้จะรีบล่วงหว่านปูลานฝัน
ยังหอมเย็นเร้นนวลอบอวลจันทร์
กระจ่างพลันพรายพรมแสงห่มดาว
๐ ดอกสีขาวพราวระหงส์
กับรูปทรงสล้างดุจนางสาว
ผอมบอบบางพร่างพรายกรีดกรายราว
นึกโน้มน้าวแนบในหาใดปาน
๐ หากเปรียบอย่างนางแบบเอวแคบกิ่ว
ต้องหน้านิ่วเนื่องว่าอดอาหาร
เพราะทานเพลินเกินปองไม่ต้องการ
หุ่นหากพาลเผละผละใครจะดู
๐ ร่างระหงส์ทรงนอกสร้อยดอกปีบ
ชวนพี่รีบรุดกลับมารับรู้
ก่อนกลีบร่อนว่อนปลิวลมพลิ้วพรู
ไม่ค้างอยู่ยังต้นให้คนชม
๐ ในบรรดามาลัยดอกไม้หอม
ใครเคยดอมดอกปีบสูดทิพย์สม
ยามแย้มบานปานคล้ายเย้าสายลม
รื่นภิรมย์ร่ำฤดีมิมีวาย
๐ ปานห
หน้าส่วนตัว
16783
5
0
