ในท้องฟ้าที่พราวดาวกระพริบ ส่องระยิบสุกสกาววับวาวใส วับวาวแสงหยอกล้อคลอแสงไฟ ดาวเพียงได้เป็นดาวประดับจันทร์ ในผืนดินที่เวิ้งว้างแสนว่างเปล่า มีแต่ความซบเซาไร้ความฝัน ให้น้ำตาทักทายเย้ยตาวัน กลั้นสะอื้นเสียงสั่นกับฝันร้าย ด้วยหม่นคว้างหนทางช่างมืดมิด ดวงใจที่น้อยนิดรวดร้าวแตกสลาย ลอยเคว้งคว้างอ้างว้างเพียงเดียวดาย น้ำตาเปื้อนเกลื่อนทั่วกายใจรอนรอน คงถึงแล้วบทละครในตอนจบ หลายเรื่องราวที่พานพบคอยหลอกหลอน หยุดลมหายใจหยุดน้ำตาความอาวรณ์ วางร่างนอนฝังกลบใต้ผืนดิน
1261
4
0
หน้าส่วนตัว
