อาบอิ่มแก้มแต้มย้อยทยอยไหล น้ำใสใสจากแววตามิซาสาย ร้องร่ำไห้หัวใจที่ด้านตาย แสนเหนื่อยหน่ายกับความรักชักชินชา โอ้ใจเอ๋ยไฉนเลยพบแต่ช้ำ เฝ้าตอกย้ำย่ำใจให้อ่อนล้า วาดฝันไว้คงชนะบ้างสักครา แต่ก็มาพ่ายแพ้แย่ทุกคราว อีกครั้งแล้วที่หัวใจพบความเจ็บ อีกครั้งแล้วที่ใจเก็บความปวดร้าว กี่ครั้งแล้วที่ต้องพบกับความเศร้า หลายครั้งแล้วหนอที่เราเฝ้าระกำ เจ็บคราวนี้เจ็บนักยากจางหาย เจ็บมิคลายใจเจ็บเก็บความช้ำ ไม่โทษใครโทษเขาเป็นคนทำ แต่โทษใจเราที่นำสู่เรื่องราว
1156
9
0
หน้าส่วนตัว
