หนึ่งนะ
*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*
ชั่วโมงที่แล้ว กาแฟในแก้วเคยอุ่น
กลิ่นกรุ่นที่เคยคุ้น ก็เริ่มจางหาย
นั่งรอใครบางคน จนแววตาสีหม่นมาทักทาย
ไม่ได้นัดใครแต่ก็มารอจนแสงตะวันสุดท้าย รํ่าลาไป
ชั่วโมงที่แล้ว ฟ้าเคยแต้มด้วยสีฟ้า
แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่า ผืนฟ้าที่อยู่ตรงหน้าแต้มสีไหน
เพราะความเหว่ว้าแต้มสีนํ้าตาในดวงใจ
จนมองไม่เห็นความอ่อนหวานใดๆ ของคํ่าคืน
ชั่วโมงที่แล้ว ไม่รู้ว่ามีรถราผ่านไปกี่คัน
ในร้านเก่าที่เราเคยมาด้วยกัน วันนี้มีแค่ฉันที่นั่งสะอื้น
การใช้เวลาคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวไม่อาจทวงหัวใจคืน
ทุกครั้งที่ลืมตาตื่น ได้ยินเพียงความข่มขื่นนั่