นิลจันทรา
อกคนเรานั้น ฤ เปรียบกับสิ่งใด
ดวงจิตใจอาจแข็งดั่งหินผา
ฤ แม้อาจเปรียบได้กับธารา
ที่อาจล้าอาจแรงไม่รู้ตน
บางครั้งใจเปรียบได้กับกระดาษ
อาจฉีกขาดได้หลาย ๆ หน
แต่รู้ไหมทุกครั้งนั้นทุกข์ทน
บ้างเจ็บจนอยากม้วยมลายไป
เจ็บไหมยามใจถูกเขาฉีก
แต่ไม่อาจปลีกรักจากเขาได้
ปล่อยให้เขายำใจเราจนเละไป
มันคุ้มไหมแม้ได้ไกล้ชิดกัน
ทนเพื่อรักทนได้ใครใคร่รู้
ว่ารักชูกายใจให้สุขสันต์
ลืมความเจ็บใจกายไปโดยทัน
ทีที่ท่านได้คำหวานมาซ่อมใจ
วงจรนี้มันช่างอุบาทย์นัก
คำว่า"รัก"มันไม่พ้นไปที่ไหน
คนรักเองทุ่มได้ทั้งกายใจ
คนรับไซร้บางทีไม่ตอบมา
คนเฝ้าดูก็รู้อยู่แก่ใจ
ยังไงก็มิอาจตัดเสน่หา
ที่ผูกใจเ
1237
1
0
หน้าส่วนตัว
